เจ้าหงิญ-บินหลา สันกาลาคีรี

 

รู้สึกอายๆเล็กน้อยที่จะบอกว่าเพิ่งเคยอ่านหนังสือซีไรต์เล่มนี้

ทั้งๆที่ที่จริงแล้วเป็นพวก "ไม่ตามกระแส" ขนาดหนัก หรืออาจจะเรียกได้ว่า "สวนกระแส" เลยก็ได้ นิยาย วรรณกรรมอะไรออกใหม่ เราไม่เคยอ่านกับเขาหรอก ต้องไปขุดของเก่าๆมาอ่าน ไม่ก็แนวที่คนอื่นเขาไม่อ่านกัน

วันนี้ก็คงถึงเวลาของ "เจ้าหงิญ" ในยามขาลงบ้างเช่นกัน เราจึงได้โอกาสหยิบมันขึ้นมาอ่าน

(ที่จริงขอเล่าย้อนสักหน่อย เนื่องจากว่ามีการส่งแบบในเวลา 8.30 น เมื่อวันจันทร์ จึงมีเวลาว่างจนกว่าจะถึงการเรียน arch draw ในช่วงบ่าย ดังนั้นจขบ และเพื่อนอีกหนึ่งคน จึงลากสังขารไปที่โรงเรียนที่ไม่ค่อยห่างจากมหาลัยนัก แล้วตกลงปลงใจไปทอดกายบนโซฟาของห้องสมุดที่เงียบสงบ-เพราะไร้ผู้คน-เวลาผ่านไป...เพื่อนจขบ.เป็นซากไปเสียแล้ว แต่ จขบ.นั้นยังข่มตานอนไม่ได้ เหตุคงเพราะมันคืนฝันหนักไปหน่อยและมันยังคงตามหลอกหลอน ดังนั้น จขบ.จึงเดินไปที่ชั้นหนังสือ และเห็นซีไรต์เล่มที่มีสีสะดุดตาที่สุด บางที่สุด และยังไม่เคยอ่าน นั่นก็คือ เจ้าหงิญ เล่มนี้นี่เอง--นี่ท้าวความจะยาวกว่าเนื้อหาแล้วนะ จบๆ)

ในตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรกับเจ้าหงิญนัก เรียกว่า ไม่ได้คาดหวังเสียมากกว่า เพราะว่าห่างหายจากการอ่านหนังสือมานานมากแล้ว ทั้งหนังสือเรียนและหนังสืออ่านเล่น(แม้ว่าจะเพิ่งผ่านการสอบมาก็ตาม แต่อย่าได้แคร์ หึหึ /เกรดล่ะTT) ดังนั้นการอ่านครั้งนี้จึงมีจุดประสงค์เพียงเพื่อ 1. รอให้ซากข้างๆตื่น 2. รอให้ซากข้างๆตื่นและไปกินข้าว 3.รอให้ซากข้างๆตื่นและไปกินข้าวและไปเรียนให้ทันเวลา ด้วยเหตุผลสามประการ การเริ่มต้น เจ้าหงิญ จึงเริ่มขึ้น...

แต่ยังไม่ทันจะพ้นคำนำ เราก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจากหนังสือเล่มอื่นๆ ทั้งวรรณกรรมทั่วไปและซีไรต์ด้วยกัน

ที่ต่างจากวรรณกรรมทั่วไป เพราะเจ้าหงิญอ่านได้แบบรู้เรื่องและกินใจ สำหรับบุคคลทั่วไป

ที่ต่างจากซีไรต์เพราะเจ้าหงิญอ่านได้แบบรู้เรื่องและกินใจ สำหรับบุคคลทั่วไป

(ถ้าใครเคยอ่านซีไรต์เรื่องอื่นๆเช่น เจ้าจันทร์ผมหอม จะรู้ว่าเหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น- -")

เจ้าหงิญ สร้างบรรยากาศของการเล่านิทานด้วยตัวอักษรให้มีอารมณ์และท่วงทำนองชนิดที่หายากในวรรณกรรมเล่มใดๆ ความสงบของตัวอักษรเร่งให้ต้องรีบอ่านต่อและคิดตามอย่างไม่ขาดตอน บินหลาฯ สร้างฉากด้วยคำง่ายๆและทำให้ผู้อ่านเสมือนเข้าไปอยู่ในบรรยากาศนั้นจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง "ลูกหามกับสามสหาย" หรือ "ฉันอยู่นี่ที่ดวงดาวที่สี่" หรือจะเป็น "เก้าอี้ดนตรี" ก็ตาม สร้างความสุข เศร้าเคล้าน้ำตาและรอยยิ้มจริงๆ

เจ้าหงิญนอกจากจะมีภาษาที่สวยงามแล้วใจความในเรื่องก็น่าสนใจและน่าใส่ใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ละเรื่องสะท้อนความคิดที่คมคายและละเอียดอ่อนของบินหลาไว้ในนั้นได้เป็นอย่างดี กล่าวได้ว่า ไม่ว่าจะอ่านเร็ว อ่านช้า อ่านเอาเรื่อง หรืออย่างไร เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่สนุกสำหรับคนทุกวัย

นิทาน.. เรื่องเล่า... วรรณกรรม... กวี...

เจ้าหงิญคืออะไรกันแน่

เจ้าหงิญคือนิทานก่อนนอนขับกล่อมเด็กน้อยยามนิทรา

เจ้าหงิญคือเรื่องเล่าฆ่าเวลารอบกองไฟที่สนุกแบบเหงาๆข้างกองไฟ

เจ้าหงิญคือวรรณกรรมที่สละสลวยทางภาษาและเนื้อหาตื่นตา น่าประหลาดใจ

หรือเจ้าหงิญคือกวีเรื่องเยี่ยม เปรียบเหมือนน้ำนิ่งที่ไหลลึกซ่อนความคมไว้ภายใน

 

เจ้าหงิญคืออะไร คุณคือผู้ตอบเอง

 

(ว้าววว ซะไฮโซ จะมีใครตอบกับแกมั้ย เค้าตอบไปตั้งแต่สี่ปีที่แล้วแล้ว- -*)

 

 

ป.ล.จบดื้อๆ

ป.ล.ล.รีวิวไว้เพื่อตัวเอง ใครสนใจอ่าน ควรอ่านด้วยตนเอง เพราะ จขบ มักกล่าวเกินจริงเสมอ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

น่าสนุกนะครับ

#3 By Toni (125.24.65.92) on 2013-09-04 02:47

นกที่บินไม่เป็น

เป็นแต่เล่านิทาน open-mounthed smile

#2 By CAB on 2009-08-19 11:46

เราชอบไอเดียของเจ้าหงิญ ที่สื่ออะไรยากๆหนักๆมากับนิทาน เลยอ่านง่ายขึ้นมาก ดีกว่ามานั่งสาธยาย abstract ปรัชญาๆ

แต่เราก็ไมได้เห็ฯด้วยกับทุกประเด็นของเขานะ 55+ (อีนี่ก็แบบนี้ทั้งปี...)

#1 By Star* of Radiance on 2009-08-16 17:25