war

posted on 05 Feb 2011 10:42 by thatthebee in words
ฉันไม่ใช่บุคคลมหัศจรรย์
ที่สามารถต่อต้านความรู้สึกของตัวเองได้
คงเป็นเพียงคนคนหนึ่ง
ที่ต้องการแสดงออกถึงบางสิ่งภายใน
และรับรู้ถึงสายใยจากภายนอก
สิ่งที่ประหลาดสำหรับมนุษย์
 
 
ทิฐิในตัวตนมีมากเกินไป
การต่อสู้รุนแรง เงียบงัน
และความรู้สึกว่า "แพ้" ไม่น่าพิศมัยนัก
หากจุดมุ่งหมายของการถามไม่ใช่คำตอบ
แต่เป็นการได้รับคำตอบ
 
 
เป็นการสูญเสีย"ศักดิ์ศรี" หรือเปล่า
เมื่อจำต้อง"มอบ" ในสิ่งที่อาจไร้คุณค่าในภายหลัง
ในทางกลับกัน เป็นการ"ชนะ"หรือเปล่า
ในการ"ได้รับ"ในสิ่งที่ตนปรารถนา
จากความไม่เต็มใจของอีกฝ่าย
 
และเมื่อได้รับแล้ว "คำตอบ"นั้น ได้ถูก"ให้ค่า"มากแค่ไหน
 
 
คนที่รักเราคือคนที่ยอมแพ้เพื่อเราหรือเปล่า?
หรือคนที่รักเราคือคนที่ชนะทิฐิในตัวเราได้?
 
 
น่าแปลกที่คนที่"ลด"ทิฐิเพื่อประคองความสัมพันธ์
มองตัวเองว่าได้"ลดค่าตน"ลงจากการ"มอบ"คำตอบนั้น
และก็น่าคิดที่คนที่"ได้รับ"คำตอบ
รู้สึก"ชนะ" เมื่อได้สร้างทิฐิในตนให้มากขึ้น
 
เมื่อต่างฝ่ายต่างเจ็บปวด
สงครามนี้ควรเกิดขึ้นหรือ?
 
 
 
คำถามที่น่าสนใจ
 
ทำอย่างไรสงครามจึงไม่เกิด?
 
 

Comment

Comment:

Tweet

การเจรจาทำให้ไม่เกิดสงคราม

การพูดคุย ก็น่าจะลดได้บ้าง

เวลามีอะไร ผมชอบบอกให้พูดและเล่ามาบ่นมา
เพราะถ้าไม่พูดผมก็คิดไปเรื่อย
อาจจะพาลหงุดหงิดไปอีก
พอได้พูดกันอะไรกัน
บางทีมันก็แบบ เฮ้ย ไม่เป็นไร
อันนี้พี่ไม่รู้ พี่ขอโทษ
ดีกันเนอะ ...เทือกนั้นครับ
โอ๊ย

#6 By [ Sai ];charot on 2011-02-06 03:36

เธอเข้าใจฉัน ฉันเข้าใจเธอbig smile

ปล Hot!

#5 By fernzzz on 2011-02-06 01:50

Hot! Hot!

#4 By dp on 2011-02-05 20:30

บางเรื่องที่ไม่สำคัญก็ต้องปล่อย ๆ บ้างค่ะsad smile

#3 By peewa 丕娃 on 2011-02-05 17:42

คล้ายลิ้นกับฟัน

ถ้าหากไม่มีคนที่ยอม สงครามก็ไม่มีวันจบ
ต้องมีคนถอย เพื่อที่จะก้าวไปด้วยกัน

#2 By ไร้น้ำยา on 2011-02-05 17:33

ผมว่า

สุดท้ายแล้วน่าจะเป็น

เมื่อคนเรา ยอมรับในความต่าง และข้อเสียของตนเองและผู้อื่น นะครับ

#1 By keaaaa on 2011-02-05 14:28