words

I will not, will you?

posted on 25 May 2011 10:19 by thatthebee in words
 
 
 
 
Every morning I wake up.

One hope is in my mind,

one hope that make me running down the stair.

To see you.

To talk with you.

One hope I lost every morning.

And come back each day.
 
 
 

 
Something that's gradually lost

is not my love on you.

but confidence of your love on me

It's still strong as first day,doesn't it?

or it's just fall down with distance and time...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คนเราจะรักกันได้นานแค่ไหน มันขึ้นอยู่ว่าเรารักกันแบบไหน
 
 
 
 
 
 
 
ฉันไม่เคยคิดว่าความรักเป็นสิ่งสำคัญในชีวิต
พูดให้ถูก ฉันไม่เคยคิดว่า
ฉันจะผูกพันกับความรักมากขนาดนี้
 
 
 
 
 
รักแรกพบ.
 

ความรักครั้งแรกที่ประทับใจ มองเห็น เร้าใจ
ครั้งแรกนั้น...คงเป็นความรักที่ยากจะลืมเลือน
แค่เห็น แค่มอง ก็อยากจะเข้าไปรู้จัก
สัมผัสทางตา ปลุกสัมผัสทางใจให้ลุกขึ้นพบ
สิ่งที่ไม่เคย "พบ" มานาน
 
 
คนบางคนรู้จักกันมานาน
แต่การ "รู้จัก" กันนั้น อาจจะไม่ได้ทำให้เรา
มองเห็นคนคนนั้น อย่างที่เราได้เห็น เมื่อเกิด รัก
 
 
คงเป็นภาพของเศษหนึ่งส่วนร้อยของวินาทีหลังม่านชัตเตอร์นั้น
เมื่อนิ้วออกแรงสัมผัสมากขึ้น
เราอาจต้องชะงักสายตาอยู่หลัง viewfinder
แม้สิ่งมีชีวิตข้างหน้านั้นจะเคลื่อนไหวไปแล้ว
ภาพที่อยู่ในมโนทัศน์ของเรายังคงเป็น
ภาพของเศษหนึ่งส่วนร้อยของวินาทีหลังม่านชัตเตอร์นั้น
อยู่นั่นเอง 
 
...
 
 
 
 
 
 
รักไม่จืดจาง
 

ไม่น่าแปลก, คนรักเมื่อมีรัก
ย่อมต้องการความไม่เปลี่ยนแปลง
จากคู่รักของตน
ใช่แล้ว รักของเรา
มันน่ารัก...อยู่ในความทรงจำ
และในความทรงจำ
รักไม่มีวันตาย...
 
 
และคงเป็นในส่วนเดียวกันนี้กับรักไม่มีวันตาย
ที่เดียวกันนี้ที่ใครๆก็กล่าวว่า "ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์"
เพราะเมื่อความรักบังเกิดขึ้น มันชื่นบาน
(แบบภาพของเศษหนึ่งส่วนร้อยของวินาทีหลังม่านชัตเตอร์นั้น)
และเมื่อความรักจำเป็นต้องดำเนินไปตามการเวลา
เชื่อว่า เรา ,ทุกคน, คงสงสัยว่ารักนั้น
จะเปลี่ยนแปลงไปหรือเปล่า
ณ จุดนี้
เรา ,ทุกคน, ได้คาดหวังแล้ว
 
 
 
...
 
 
 
ในความสดใสของฤดูร้อน
ก็ย่อมมีความร้อนแรงแห่งแสงแดด
 
 
 
รักไม่จืดจาง
คงไม่มีได้มีความหมายแห่งการคงเดิม
เพราะเวลาที่เปลี่ยน
ความรัก ก็คง ,ต้อง, เปลี่ยน
 
 
 
รักของเพื่อน
รักของแฟน
รักของพ่อแม่
วันหนึ่ง ก็เปลี่ยน
 
 
 
เพื่อนคนนั้นที่สนิทกันมาตั้งแต่มอหนึ่ง
วันนี้ เขาอาจจำเป็นต้อง เดินตามทางของเขา
 
 
แฟนของเราที่คบกันมาเจ็ดปี
วันนี้ เขาบอกว่า เราเปลี่ยนไป
 
 
พ่อแม่ที่รักเราตามใจเราทุกอย่าง
วันนี้ เขาคาดหวังให้เราเข้าคณะที่เราไม่ชอบ
 
 
 
เป็นความผิดของเขาหรือที่เขาจะเดินไปตามทางของเขา
แล้วเป็นความผิดของเราหรือที่เราเปลี่ยนไป
แล้วเป็นความผิดของเขาหรือที่เราจะคาดหวังบางสิ่งกับเรา
เพราะเราก็คาดหวังบางสิ่งกับทุกคนเหมือนกัน...
 
 
 
 
 
รักยิ่งยืนยาวนาน...
 
 
มันคงจะไม่จำเป็นอีกแล้ว
ที่จะต้องบังคับทุกสิ่งรอบกายและในกาย
ให้เคลื่อนคล้อยไปตามภาษาแห่งรัก
อาจจะเป็นการที่ปล่อยให้ทุกสิ่ง
รอบกายและในกาย
เป็นไปตามภาษาแห่งรักที่ควรจะเป็น
 
 
 
รักนี้เราไม่ได้ อิ่มเอิบ กับรัก
รักนี้เราไม่ได้กระหาย โหยหา จากรัก
รักนี้เราจะค่อยๆละเอียดชิม ละเลียดป้อน ละเลียดอยู่ กับรัก
 
 
 
ความรักยิ่งใหญ่
เขาได้กล่าวว่าเป็นความรักที่เรามีให้โลกของเรา
รักที่เราจะเสียสละเพื่อส่วนรวม
รักที่เรามองเห็นอะไรที่เปลี่ยนแปลงไป
และรู้ว่ามันเปลี่ยนแปลงไป
และเราก็รักในความเปลี่ยนแปลงไปอย่างนี้...
 
 
 
 
I love = I care, I responsible, I respect and I know.
 
 
 
 
 
 
การจบเรื่องราวของความรัก อาจไม่สำคัญว่ามันจะจบลงเมื่อใด กับใคร ที่ไหน
แต่อาจเป็นว่าความรักมันจะจบลงอย่างไร...
ฉันคิดเสมอว่า ทุกๆสิ่งที่จบลง มันก็ผลให้เราเริ่มต้นใหม่
และมันคงไม่สำคัญว่ามันจะเริ่มต้นเมื่อใด กับใคร ที่ไหน
แต่อาจเป็นว่าความรักมันจะเริ่มต้นขึ้นอย่างไร...
แล้วเรากำลังมีความรักแบบไหน...?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอขอบคุณแรงบันดาลใจหนังสือของอาจารย์ทิพย์สุดา ปทุมานนท์ "จิตวิทยาสถาปัตย์"
 
 
 
 
 
 
ฉันอยากพูดถึงความรัก
ใช่,ฉันมีความรัก
ปกติเวลาคนมีความรักจะต้องพูดถึงความรักทุกคนหรือเปล่า
ฉันว่าไม่
 
 
ปกติคนเราเวลามีความรัก
การอยู่กับปัจจุบันที่รักจะน้อยลง
เรามักติดอยู่ในวังวนของอดีต
และอนาคต
 
 
 
การรำลึกถึงความหลัง
และคิดถึงความฝันอันแสนหวาน
มันแทรกสอดอยู่ในปัจจุบัน
จนไม่รู้แล้วว่าฐานของปัจจุบันที่เรามีกันนั้น
มันกว้างเพียงใด,,เพียงพอ
สำหรับอนาคตที่ฝันไว้หรือไม่
 
 
 
 
 
 
 
Who, being loved, is poor?  -Oscar Wilde

 
 
 
 
 
 
 
 
 
สำหรับคนไม่ชอบแสดงออก
ซึ่งท่าทีที่รัก
ความรักเป็นสิ่งซึ่งสัมผัสได้ด้วยใจ
 
 
สำหรับคนที่ชอบการแสดงออก
สงสัยในคนรัก
มีรักทำไมต้องเก็บเอาไว้
 
...
 
 
 
สำหรับคนอยู่ใกล้
ห่างกันทีก็รู้สึกแสนไกล
 
...
 
สำหรับคนอยู่ไกล
เจอกันทีก็แสนจะดีใจ
 
...
 
 
 
เมื่ออยู่ใกล้แล้วต้องห่างกัน
คนต้องห่างไปยังไม่เท่าไหร่
เพราะมีนู่นนี่นั่นให้ทำใหม่ๆเสมอ
คนที่รออยู่สิมักจะหวั่นไหว
ว่าใจเขายังอยู่ที่เราหรือเปล่า
หรือว่าเอาไปให้ใครแล้ว
 
...
 
 
 
เมื่ออยู่ไกลแล้วได้ใกล้กัน
มันก็เข้าใจอย่างหนึ่ง
ว่าเราจะต้องจากกัน,,อีก
มันจึงเป็นรักหวานซึ้ง
คราหนึ่ง
ก่อนร่ำลา ยิ้มรับความเศร้าใจที่ตามมา
ร่ำไป...
 
 
all fairy tales have rules.-The Orange girl
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ระหว่างเวลาปัจจุบัน
คือความหวัง และ คาดหวัง
ว่าคนรักจะเป็นอย่างที่ เคย รัก
ว่าคนรักจะไม่เปลี่ยน แปร ไป อย่างที่เคยรู้จัก
ว่าคนรักจะ มอบ ความรัก ให้ ใครที่ไม่ใช่เราหรือเปล่า
 
ทุกสิ่งเป็นเพียงความคิด
และความคิดก็ฆ่าเรา
ความคิด... ฆ่าความเชื่อมั่นของเรา
 
 
 
 
Love is an ocean of emotions entirely surrounded by expenses.  -Lord Dewar

 
 
 
 
 
ความรักจึงเสียค่าตอบแทน
ที่แพงแสนแพง
บางครั้งก็เป็นหัวใจทั้งดวง
 
 
แต่หัวใจทั้งดวงนั้น
ไม่ได้สูญสิ้นเพราะคนรัก
หรือหมดความรัก
 
เป็นเพราะความคิด
ที่ติดอยู่กับคนเคยรัก
และหวังในรัก..มากกว่า
 
 
การจะประคองความรัก
ไปได้
 
มันขึ้นอยู่กัีบว่า...
มั่นใจในรักของเราที่ให้เขา
และมั่นใจในรักของเขาที่ให้เรา
,,หรือเปล่า
 
 
ส่วนการจะดำเนินความรัก
ด้วยดี,,หรือไม่นั้น
ขึ้นอยู่กับ ความคิดและการกระทำ
ที่ทั้งสองจะมีให้กัน
และไม่ว่า,,ให้,,ในแบบใด
เรา,จะชนะทั้งสองฝ่าย.
 
 
 
 
 
Love is a game that two can play and both win.  ~Eva Gabor
 
 
 
 
 
ฉัน,มีความรัก
ถึงตอนนี้คิดดูดีๆ
คุณ,
ก็มีความรักเหมือนกัน.
 
 
 
 
 
Love is something tiny. you hardly find .
You will happy when you get.
 Beware. Because it's easy to be lose.-thatthebee
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 20 Apr 2011 20:16:24 by THEBEE

But my valentine has gone

posted on 10 Feb 2011 02:37 by thatthebee in words
 
 
 
 
 
 
And we missed each other again.
sick of conditions we need go through,
think we both are tired.
and you may ask for a rest inside
 
 
I'm still lookling at the clock
there's no point tells me time we can talk
maybe next minute,
maybe... can I wish?
 
 
Visible roses make me smile
Waiting for my dream come true tonight
time's going on part by part 
wish it doesn't change your heart
 
 
Those visible are untouchable
Those untouchable make us wanna cry
wish you hold it tonight
because today is Valentine
 
 
 
...
 
 
 

edit @ 15 Feb 2011 12:25:56 by THEBEE

war

posted on 05 Feb 2011 10:42 by thatthebee in words
ฉันไม่ใช่บุคคลมหัศจรรย์
ที่สามารถต่อต้านความรู้สึกของตัวเองได้
คงเป็นเพียงคนคนหนึ่ง
ที่ต้องการแสดงออกถึงบางสิ่งภายใน
และรับรู้ถึงสายใยจากภายนอก
สิ่งที่ประหลาดสำหรับมนุษย์
 
 
ทิฐิในตัวตนมีมากเกินไป
การต่อสู้รุนแรง เงียบงัน
และความรู้สึกว่า "แพ้" ไม่น่าพิศมัยนัก
หากจุดมุ่งหมายของการถามไม่ใช่คำตอบ
แต่เป็นการได้รับคำตอบ
 
 
เป็นการสูญเสีย"ศักดิ์ศรี" หรือเปล่า
เมื่อจำต้อง"มอบ" ในสิ่งที่อาจไร้คุณค่าในภายหลัง
ในทางกลับกัน เป็นการ"ชนะ"หรือเปล่า
ในการ"ได้รับ"ในสิ่งที่ตนปรารถนา
จากความไม่เต็มใจของอีกฝ่าย
 
และเมื่อได้รับแล้ว "คำตอบ"นั้น ได้ถูก"ให้ค่า"มากแค่ไหน
 
 
คนที่รักเราคือคนที่ยอมแพ้เพื่อเราหรือเปล่า?
หรือคนที่รักเราคือคนที่ชนะทิฐิในตัวเราได้?
 
 
น่าแปลกที่คนที่"ลด"ทิฐิเพื่อประคองความสัมพันธ์
มองตัวเองว่าได้"ลดค่าตน"ลงจากการ"มอบ"คำตอบนั้น
และก็น่าคิดที่คนที่"ได้รับ"คำตอบ
รู้สึก"ชนะ" เมื่อได้สร้างทิฐิในตนให้มากขึ้น
 
เมื่อต่างฝ่ายต่างเจ็บปวด
สงครามนี้ควรเกิดขึ้นหรือ?
 
 
 
คำถามที่น่าสนใจ
 
ทำอย่างไรสงครามจึงไม่เกิด?